کتابچه، فراتر از یک کتاب

دور زدن تحریم‌ها

متاسفانه در بخش‌های زیادی به‌خاطر تحریم‌ها، توسعه‌دهندگان و برنامه‌نویسان ایرانی در استفاده از سرویس‌ها و نرم‌افزارها با محدودیت‌های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کنند. یکی از این محدودیت‌ها، جلوگیری از اتصال به سرویس‌های آنلاین توسط IPهای ایرانی است. در این بین گوگل سردمدار تحریم‌های نرم‌افزاری است و در بیشتر سرویس‌ها، خطای ۴۰۳ معروف گوگل را می‌بینیم.

البته گوگل خیلی هم سخت‌گیری نکرده و دور زدن این تحریم‌ها چندان سخت نیست! گوگل از راه‌های زیادی می‌تونه تشخیص بده که ما ایرانی هستیم یا نه اما فقط از IP را اون هم لحظه‌ای بررسی می‌کنه! در ادامه چند روش برای دور زدن تحریم‌ها معرفی می‌کنیم تا بتونید از سرویس‌های گوگل استفاده کنید.

DNS

شکن

شکن، یه DNS باحال برای دور زدن تحریم‌های نرم‌افزاریه که می‌تونه بخش عمده‌ای از تحریم‌ها رو دور بزنه.

تنظیم شکن در ویندوز

کنترل پنل ویندوز رو باز کنید:

گزینهٔ Network and Sharing Center رو انتخاب کنید:

روی Change Adapter Settings کلیک کنید:

روی شبکهٔ Wi-Fi یا LAN که به اون وصل هستید راست‌کلیک کنید و Properties رو انتخاب کنید:

گزینهٔ Internet Protocol Version 4 رو انتخاب کنید و سپس روی دکمهٔ Properties کلیک کنید:

گزینهٔ Use the following DNS server addresses رو تیک بزنید و IPهای شکن رو در کادرهای پایینش وارد کنید (IPهای شکن در صفحهٔ اصلی سایتشون موجوده). در پایان روی دکمهٔ OK کلیک کنید و پنجره‌هایی رو که باز کردین رو هم ببندید.

حالا صفحهٔ اصلی سایت شکن رو رفرش می‌کنیم تا ببینیم آیا DNS درست تنظیم شده یا نه:

اگه پیام تبریک رو در گوشهٔ پایین سمت چپ دیدید، یعنی شکن با موفقیت تنظیم شده وگرنه اول مرورگرتون رو ریستارت کنید و اگه باز هم این پیام رو ندیدید، کانکشن اینترنت رو قطع و وصل کنید و اگه باز هم مشکل پابرجا بوده یعنی یه جای کار رو اشتباه انجام دادین.

حالا چجوری بفهمیم که تحریم‌ها رو دور زدیم؟ خیلی ساده! سایت توسعه‌دهندگان اندروید به نشانی developer.android.com رو باز کنید و اگه باز شد که یعنی تونستیم از تحریم‌ها رد بشیم و اگه باز هم خطای ۴۰۳ معروف گوگل رو دیدید، روش‌های دیگه این راهنما رو آزمایش کنید و یادتون نره که DNS رو پاک کنید!

تنظیم شکن در لینوکس

به‌صورت عمومی در لینوکس می‌تونید با ویرایش فایل /etc/resolv.conf آی‌پی‌های شکن رو به‌عنوان DNS تنظیم کنید:

sudo nano /etc/resolv.conf

این دو تا خط رو به پایین فایل اضافه کنید و هر چیز دیگه‌ای که توی فایل بود، یه # اولش بذارید تا کامنت بشن 🙂

nameserver 178.22.122.100
nameserver 185.51.200.2

نمونهٔ نهایی فایل:

# Dynamic resolv.conf(5) file for glibc resolver(3) generated by resolvconf(8)
#     DO NOT EDIT THIS FILE BY HAND -- YOUR CHANGES WILL BE OVERWRITTEN
# 127.0.0.53 is the systemd-resolved stub resolver.
# run "systemd-resolve --status" to see details about the actual nameservers.

# nameserver 127.0.0.53

nameserver 178.22.122.100
nameserver 185.51.200.2
نکته: اگر از Network Manager استفاده می‌کنید، ممکن است این تنظیمات بازنویسی شوند.

حالا اگه از میزکار گنوم استفاده می‌کنید:

  1. تنظیمات رو باز کنید و Network رو انتخاب کنید.
  2. کانکشن اینترنتتون رو انتخاب کنید و روی آیکون چرخ‌دنده کلیک کنید.
  3. تب IPv4 رو باز کنید.
  4. حالت DNS رو از Automatic به Off تغییر بدید.
  5. IPهای شکن رو در بخش DNS وارد کنید (IPهای شکن در صفحهٔ اصلی سایتشون موجوده):
  6. روی دکمهٔ Apply کلیک کنید تا تنظیمات اعمال بشه.

در پایان کانکشن اینترنتتون رو یه بار قطع و وصل کنید و مرورگرتون رو هم ریستارت کنید.

حالا صفحهٔ اصلی سایت شکن رو رفرش می‌کنیم تا ببینیم آیا DNS درست تنظیم شده یا نه:

اگه پیام تبریک رو دیدید، یعنی شکن با موفقیت تنظیم شده وگرنه یعنی یه جای کار رو اشتباه انجام دادین.

حالا چجوری بفهمیم که تحریم‌ها رو دور زدیم؟ خیلی ساده! سایت توسعه‌دهندگان اندروید به نشانی developer.android.com رو باز کنید و اگه باز شد که یعنی تونستیم از تحریم‌ها رد بشیم و اگه باز هم خطای ۴۰۳ معروف گوگل رو دیدید، روش‌های دیگه این راهنما رو آزمایش کنید و یادتون نره که DNS رو پاک کنید و اگه چیزی رو هم کامنت کردید، از کامنت در بیارید.

تنظیم شکن در مک

  • System Preferences را باز کنید.
  • DNS Servers را جستجو کنید و آن را از منوی Dropdown انتخاب کنید.
  • روی دکمه + کلیک کنید و یک سرور DNS جدید با IPهای شکن (IPهای شکن در صفحهٔ اصلی سایتشون موجوده) بسازید:
  • روی Ok کلیک کنید و سپس Apply کنید.

بگذر

بگذر هم مثل شکن یه DNS برای دور زدن تحریم‌های نرم‌افزاریه و راه‌اندازیش مثل شکنه، فقط به‌جای IPهای شکن باید از IPهای بگذر استفاده کنید که در صفحهٔ اصلی سایتشون موجوده.

پروکسی

اگه شکن و بگذر نتونستن شما رو از تحریم‌ها رد کنن، می‌تونید از پروکسی‌هایی که در ادامه معرفی می‌کنیم استفاده کنید:

نام پروکسیهاستپورتوضعیت
vtwo.orgmirror.vtwo.org8850فعال
vtwo.orgmirror1.vtwo.org8850فعال
fodev.orgfodev.org8118فعال
mbaas.irmirror.mbaas.ir8700کار نمی‌کند
hive.irandroid.hive.ir8080کار نمی‌کند

تنظیم پروکسی در اندروید استودیو

برای تنظیم پروکسی در اندروید استودیو ابتدا باید تنظیمات اون رو باز کنیم. اگه توی صفحهٔ Welcome هستید، از گوشهٔ پایین سمت راست روی Configure کلیک کنید و بعد Settings رو انتخاب کنید:

و اگه پروژه‌ای رو باز کردین، از منوی بالا روی File کلیک کنید و بعد Settings رو انتخاب کنید:

و یا می‌تونید از کلیدهای ترکیبی Ctrl + Alt + S استفاده کنید تا پنجرهٔ تنظیمات باز بشه:

از منوی سمت چپ مسیر Appearance & Behavior > System Settings > HTTP Proxy رو باز می‌کنیم یا توی کادر جستجو واژه Proxy رو وارد می‌کنیم و HTTP Proxy رو انتخاب می‌کنیم. حالت پروکسی رو از No proxy به Manual proxy configuration تغییر می‌دیم و نوع پروکسی رو هم روی HTTP تنظیم می‌کنیم (اگه از تور استفاده می‌کنید باید روی SOCKS قرار بدین). در قسمت Host name، نشانی هاست پروکسی رو وارد می‌کنیم و در قسمت Port number هم پورت پروکسی رو وارد می‌کنیم.

برخی پروکسی‌ها مانند FOD فقط سرویس‌هایی که ما رو تحریم کردن رو تونل می‌کنن و امکان اتصال به سرویس‌های دیگه وجود نداره. برای نمونه FOD سرویس‌های Gradle و JitPack رو چون ما رو تحریم نکردن و می‌تونیم با IP ایران ازشون استفاده کنیم تونل نمی‌کنه و ممکنه خطای اتصال بگیریم. اندروید استودیو گزینه‌ای با نام No proxy for داره که ما می‌تونیم مشخص کنیم کدوم سرویس‌ها رو تونل نکنه. بهتره که این سرویس‌ها رو تعریف کنیم تا به مشکلی نخوریم (البته اختیاریه و ممکنه بدون این کار هم به مشکلی نخورید):

*.gradle.org, *.jitpack.io

در پایان روی دکمهٔ Apply کلیک می‌کنیم تا تنظیمات اعمال بشن و بعد روی دکمهٔ OK کلیک می‌کنیم تا تنظیمات بسته بشه.

VPN

رایج‌ترین راه برای گذر از تحریم، استفاده از نرم‌افزارهای VPN است. البته هر نرم‌افزاری نمی‌توانید ما را از تحریم‌ها بگذراند (به‌ویژه نرم‌افزارهای رایگان) و باید از VPN های خوب و قوی استفاده کنیم. برخی‌از VPN های توصیه‌شده توسط برنامه‌نویسان عبارت‌اند از:

رایج‌ترین راه برای گذر از تحریم‌های خارجی و داخلی در ایران، استفاده از ابزارهایی به‌نام VPN است. شاید هر ابزاری بتواند شما را از تحریم‌های داخلی رد کند اما هر ابزاری نمی‌تواند تحریم‌های خارجی را دور بزند! گاهی اوقات حتی VPNهای پولی هم نمی‌توانند شما را از تحریم‌ها رد کنند که نشان از سختی کار ما برنامه‌نویسان ایرانی است. در ادامه چند VPN که توسط دوستان معرفی شده رو نام می‌برم و اگر هر کدوم کار نکرد، از یکی دیگه استفاده کنید و خودتون رو زیاد درگیر نکنید 🙂

  • Cysco AnyConnect (پیشنهاد آقای آرین‌منش)
  • Freegate (پیشنهاد آقای آرین‌منش)
  • Windscribe
  • OpenVPN
  • Avira Phantom VPN
  • ExpressVPN
  • NordVPN
  • Speedify

اگه هیچ کدوم از این VPNها نتونستن شما رو از تحریم‌ها عبور بدن، بازم نا امید نشید! زحمتش یه جستجوی ساده توی گوگله 🙂 اگه از VPN دیگه‌ای هم استفاده می‌کنید، بهم بگید تا توی فهرست اضافه کنم تا بقیه هم بهره‌مند بشن.

بررسی تونل‌شدن اندروید استودیو

حالا ما این همه زحمت کشیدیم و تحریم‌ها رو توی مرورگر دور زدیم، اما از کجا بدونیم که اندروید استودیو هم مثل مرورگر تونل شده یا نه؟ گوگل فکر اینجا رو هم کرده! کافیه مثل قسمت پروکسی تنظیمات اندروید استودیو و سپس قسمت HTTP Proxy رو باز کنیم:

اما این‌بار کاری به تنظیمات پروکسی نداریم، روی دکمهٔ Check connection در پایین تنظیمات پروکسی کلیک می‌کنیم:

نشانی یکی‌از سرویس‌های تحریم‌شده رو وارد می‌کنیم (نشانی کتابخانه‌هایی که خطای دانلود می‌دن رو هم می‌تونید اینجا آزمایش کنید) و روی OK کلیک می‌کنیم تا اندروید استودیو به سرویس وصل بشه و نتیجه رو به ما بگه. اگه اندروید استودیو تونل شده باشه باید این پیام رو بگیرید:

دیدگاه‌ها (0)

  • دیدگاه‌های فینگلیش پذیرفته نخواهند شد.
  • دیدگاه‌های نامرتبط به نوشته پذیرفته نخواهند شد.
  • از فرستادن دیدگاه‌های تکراری پرهیز کنید.

*
*

Refund Reason